Gra – rozpalanie ognia po deszczu 

Wymaganie do zaliczenia – wywiadowca potrafi:

• rozpalić ognisko w bardzo trudnych warunkach pogodowych.

Przeprowadź grę w dniu, kiedy mocno padało i dostępny w okolicy chrust jest mokry. Możesz je utrudnić, przystępując do niego w trakcie deszczu. Pamiętaj o dwóch sprawach. Na rozpalenie ognia musisz mieć zgodę leśniczego lub właściciela terenu. Druga, to staraj się nie uprawiać sztuki dla sztuki. Jeśli harcerz rozpala ogień to tylko wtedy, gdy jest on mu potrzebny i będzie mógł go do czegoś użyć – zwykle do ogrzania się, wysuszenia ubrania lub przyrządzenia posiłku.

Wyznacz każdemu przyszłemu wywiadowcy miejsce na rozpalenie ognia i wyjaśnij, że ognisko uznasz za rozpalone i zdatne do wykorzystania, gdy grubsze paliwo będzie zajęte, a płomień będzie miał wysokość minimum 30 cm.  Kiedy harcerz uzna, że wykonał tak postawione zadanie, zgłasza gotowość do sprawdzenia tego. Daj sygnał do rozpoczęcia gry i włącz stoper. Teraz okaże się, czy nauka uzyskana podczas zdobywania młodzika poszła w las, czy nie. Jeśli nie, harcerze będą mieli przy sobie swoje zasobniki z suchymi zapałkami i rozpałką – na przykład z korą brzozową. Jeśli jednak nauka poszła w las, teraz i oni będą musieli podążyć jej śladem w poszukiwaniu suchej rozpałki. Stracą na to wiele czasu i ich szanse na wygraną znacznie spadną w stosunku do tych, którzy wykazali się harcerską zapobiegliwością. Wprawdzie każdy będzie musiał zebrać chrust, bo żeby uzyskać 30. centymetrowy płomień sama rozpałka nie wystarczy, ale to zwykle łatwiejsza sprawa niż znalezienie czegoś na rozpałkę.

Kiedy harcerz zgłasza swoją gotowość podejdź do niego z prowizoryczną drewnianą miarką, gdzie zaznaczysz sobie nacięciem 30 cm i sprawdź wysokość płomienia. Jeśli jest wyższy zapisz osiągnięty czas. Gra kończy się, gdy wszyscy dopną swego. Wtedy już nas spokojnie użyjcie tych ognisk, do wysuszenia się, ogrzania lub upieczenia sobie kiełbasy lub kawałków przygotowanego wcześniej mięsa.

Punktacja w grze. Wygrywa harcerz, który szybciej rozpali ogień nadający się do wykorzystania (wysokość 30 cm i zajęte grubsze kawałki chrustu).

Przygotowanie do gry. Kluczowe do osiągnięcia sukcesu w grze jest posiadanie przy sobie suchych zapałek i rozpałki. Jeśli jednak harcerz nie posiada tego przy sobie, to jeszcze nic straconego. Każdy powinien wiedzieć, gdzie szukać i gdzie jest największa szansa znalezienia czegoś suchego do rozpalenia ognia. Miejsca takie znajdują się na przykład pod gęstymi świerkami (przy pniu tylko w największe ulewy jest mokro), a można tam znaleźć wiele drobnych, uschniętych już gałązek. Inna możliwość to wykroty. Przewrócone drzewo tworzy w ziemi wyrwę ze znajdującymi się tam odsłoniętymi korzeniami. Łatwo tam znaleźć suche, osłonięte od góry zagłębienia, a w nich uschnięte cienkie końcówki korzeni.  Dobrze jest przynajmniej raz, wraz z całym zastępem poszukać takich miejsc podczas deszczowej wycieczki, żeby nie była to tylko wiedza teoretyczna, ale wbiła się w pamięć poparta praktycznym doświadczeniem.