Gra – odbieranie depesz nadawanych alfabetem Morse’a

Wymaganie do zaliczenia – wywiadowca potrafi:

• nadać i odebrać wiadomość na odległość bez pomocy urządzeń elektronicznych i radiowych (np. alfabetem Morse’a).

Pozwól harcerzom dobrać się dowolnie w pary. Tak stworzone zespoły ustaw w jednej linii w odległości ok. 50 metrów od siebie, tak aby wzajemnie nie mogły podsłuchiwać słów wypowiadanych półgłosem. Każdy dwuosobowy zespól tworzy stację odbiorczą. Powinien być wyposażony w notatnik, ołówek i chorągiewki sygnalizacyjne. Zadanie polega na odczytaniu depeszy nadanej przez ciebie alfabetem Morse’a. Po omówieniu zadania sam odejdź na około 200 metrów (lub więcej) , tak abyś był doskonale widoczny z każdego punktu gdzie rozmieszczone są poszczególne stacje odbiorcze. Przekonasz się o tym, jeśli sam będziesz je widział. W razie konieczność zmień swoje położenie względem nich.   Następnie przy pomocy chorągiewek zacznij wywoływać stacje odbiorcze. Gdy wszyscy ci odpowiedzą i zgłoszą gotowość zacznij nadawać jednozdaniową depeszę o dziwnej treści – tak aby treści nie można było domyśleć się po pierwszych słowach. Na przykład: „Czarny pies szuka zagubionej dziewczynki”.

Po zakończeniu nadawania, dajesz zespołom jeszcze 5 minut na odszyfrowanie i zapisanie depeszy na kartkach. Po czym zbierasz kartki i oceniasz, poprawność wykonania zadania.

Punktacja w grze. Za każdą prawidłowo odczytaną literę przyznaj zespołowi jeden punkt. Wygrywa zespół, który uzyska najwięcej punktów.

Przygotowanie do gry.  Tej gry nie da się przeprowadzić bez wcześniejszego przygotowania i przećwiczenia wymaganej umiejętności. Zatem poświęć trochę czasu na instruktarz zasad nadawania chorągiewkami i wykonaj z zastępem kilka tego typu prostych ćwiczeń. Harcerze nie muszą znać alfabetu Morse’a na pamięć, ale wtedy powinni mieć przy sobie ściągi lub korzystać z informacji w internecie. Choć oczywiście znajomość alfabetu na pamięć znacznie przyśpiesza nadawanie i odbieranie depesz. W trakcie ćwiczeń przygotowawczych zwróć tez uwagę na współpracę członków stacji odbiorczej. Jeden obserwuje nadającego i dyktuje drugiemu nadawane znaki: kropki, kreski, znaki końca, Drugi zapisuje je tak jak słyszy. Dopiero po zakończeniu nadawania obaj odszyfrowują depeszę. Zapisywanie od razu odszyfrowywanych liter wymaga bardzo dużej wprawy i jest wyraz najwyższego kunsztu harcerskiego.

Inne warianty gry. Gra będzie łatwiejsza, jeśli powtórzysz dwa razy nadawanie tej samej depeszy lub gdy będziesz nadawał z mniejszą prędkością.

Grę można też utrudnić na kilka sposobów.

• Można przeprowadzić tę grę w nocy, a wtedy zamiast chorągiewkami posłużyć się latarką nadając krótkie (kropka) i dłużej trwające błyski (kreska). Ciemność to jeden czynnik utrudniający. Drugi to większa trudność odróżnienia kropki od kreski. Konieczna tu jest także duża wprawa nadającego depeszę.    
• Jeśli zadanie będzie wykonywane jednoosobowo okaże się znacznie trudniejsze, gdyż będzie wymagało podzielności uwagi i lepszej samodyscypliny. Harcerz będzie musiał nie tylko odczytywać przekazywane znaki, ale równocześnie je zapisywać nie patrząc na kartkę, na której to robi. Wymaga to znacznie większej wprawy. Oczywiście gdyby zamiast posługiwać się w dzień chorągiewkami wybrać wariant nocny i latarkę gra będzie wymagała jeszcze większej wprawy.
• Innym sposobem urozmaicenia i utrudnienia gry jest posługiwanie się sygnałami dźwiękowymi np. nadawanymi gwizdkiem. Można to robić zarówno w dzień (łatwiej) jak i w nocy (trudniej). Łatwiej jest wtedy robić to samemu, gdyż słuchając można patrzeć równocześnie na kartkę na jakiej zapisuje się odczytywane znaki. 
• Jeszcze trudniejsze zadanie postawisz przed harcerzami wtedy, gdy nadawana będzie depesza, której treść została uprzednio zaszyfrowana przy pomocy innego szyfru np. GaDeRyPoLuKi.

Trudniejszych wariantów gry próbuj wtedy, gdy uznasz, że twoi harcerze opanowali doskonale poziom podstawowy i gdy będziecie mieli ambicję być w tego typu zadaniach bezkonkurencyjni.