Ćwiczenie – poznawanie wymiarów własnego ciała

Wymaganie do zaliczenia – wywiadowca potrafi:

• precyzyjnie mierzyć długości, posługując się wymiarami swojego ciała.

Znajomość charakterystycznych wymiarów własnego ciała przydaje się w wielu harcerskich i pozaharcerskich sytuacjach życiowych, kiedy trzeba wykonać w miarę precyzyjne pomiary, a nie dysponuje się miarką.

Przygotuj odpowiednią ilość taśm mierniczych (wystarczą o długość 2m), a najlepiej poleć harcerzom, by przynieśli sobie na zbiórkę takie miarki z domu. Na zbiórce wyznacz czas (np. 15 minut),  w którym każdy będzie mógł zmierzyć i zapisać w swoim notesie następujące wymiary:

• szerokość przyciśniętego do stołu kciuka na wysokości środka paznokcia,
• odległość między maksymalnie rozstawionymi (aż do wyraźnego oporu) palcami dłoni: kciukiem i palcem wskazującym,
• długość ręki od palca środkowego do łokcia,
• długość bosej stopy
• długość stopy w butach używanych na wycieczkach i do munduru.

Są to wymiary istotne ze względu na to, że dzięki nim stosunkowo łatwo jest dokonywać w miarę precyzyjnych pomiarów odcinków o różnej długości od kilku centymetrów – do kilku metrów. Zapisanie sobie tych wymiarów i ich aktualizacja np. co rok potrafi wiele ułatwić.

Przy okazji zaproponuj wykonanie podziałki centymetrowej na lasce skautowej. Wystarcza nacięcia co 10 cm, przy czym jeden 10. centymetrowy odcinek warto dodatkowo oznaczyć nacięciami co 1 cm.

Po upływie czasu wyznaczonego na pomiary własnego ciała zacznijcie mierzyć kilka odległości. Na przykład: szerokość korytarza szkolnego, szerokość parapetu, wysokość futryny drzwi, wysokość stołu itp. Niech każdy wykona pomiary wskazanych przedmiotów, a następnie porównujcie uzyskane wyniki.

 Podsumowanie ćwiczenia. Poinformuj harcerzy, że już niedługo odbędzie się gra, w które ćwiczona właśnie umiejętność bardzo się przyda.