Ćwiczenie – tropienie rannego po zostawionych przez niego śladach 

Wymaganie do zaliczenia – wywiadowca potrafi:

• tropić po śladach.

Ćwiczenie polega na tropieniu i poszukiwaniu rannej osoby (w domyśle, aby udzielić jej pomocy).

Zastępowy wraz z innym harcerzem przygotowuje ćwiczenie nie więcej niż 2 godziny przed przystąpieniem do niego pozostałych harcerzy. W urozmaiconym terenie (las lub łąka – tereny miejskie gorzej się do tego ćwiczenia nadają ze względu na znacznie większe ryzyko zadeptania śladów), przechodzą trasę o długości ok. 2-3 km drogami i przecinkami leśnymi zostawiając co kilkadziesiąt metrów jakieś charakterystyczne ślady. Mogą to być na przykład imitacje śladów krwi widoczne na drodze lub na liściach przydrożnych krzaków, wyraźne ślady podpierania się laską, miejsca odpoczynku poszukiwanej osoby (np. wydeptana trawa, zakrwawiony bandaż, miejsce po ognisku, papierki po batonach energetycznych, itp.).  Teren ćwiczenia powinien charakteryzować się możliwie gęstą siecią dróg, ścieżek i przecinek tak, aby hipotetyczny ranny mógł kilka razy skręcić lub zmienić drogę na rozwidleniu. W miejscu docelowym zastępowy pozostawia towarzyszącego mu harcerza, który jest pozorantem. Na przykład ma upozorowaną głęboką ranę na przedramieniu i skręconą nogę. W oczekiwaniu na resztę zastępu Harcerz ten, żeby się nie nudził może wykonywać jakieś zlecone mu przez zastępowego zadanie. 

Zastępowy wraca do obozu, zabiera ze sobą apteczkę zastępu i ogłasza zbiórkę na ćwiczenia. Informuje harcerzy, że szukają rannego, który uległ wypadkowi we wskazanym miejscu i widocznie pod wpływem szoku, oddalił się w nieznany kierunku. Cały zastęp wyrusza w jednej grupie. Zastępowy doprowadza ich do miejsca wypadku, skąd zaczynają się ślady i dalej pozostawia inicjatywę swoim harcerzom. Jeśli poszukiwanie pierwszego śladu trwa zbyt długo, dyskretnie naprowadza jednego z harcerzy we właściwe miejsce. Więcej już nie pomaga, chyba, że jakieś ślady zostały przypadkowo zatarte. 

Poszukiwanie śladów jest zadaniem wszystkich harcerzy, ale muszą być uprzedzeniu o konieczności ostrożnego poruszania się, zwłaszcza przy skrzyżowaniach, tak aby ich nie zadeptać. Po odnalezieniu rannego, zastęp przystępuje do udzielenia mu pomocy. 

Podsumowanie ćwiczenia. Na wieczornym ognisku, zastępowy komentuje zaobserwowane podczas tropienia zachowania harcerzy. Docenia tych, którzy wykazywali zaangażowanie i odnajdywali ślady.